We are a fucked up generation

Ενα βραδυ πηγε να δει μια ταινια στο σινεμα και της συνεβει κατι το ανεξηγητο. Καποια στιγμη της ταινιας οι δυο πρωταγωνιστες αρχισαν να κανουν μια ερωτικη σκηνη και ξαφνικα παγωσε. Ποσο καιρο εχει να την αγγιξει ανδρας; Ποσος καιρος ειχε περασει απο την τελευταια φορα που ενωθηκε ερωτικα με εναν ανδρα; Ποσο καιρο ηταν μονη της; Ποσος καιρος εχει περασει απο τοτε που της ψιθυρησε καποιος ‘Σε θελω’; Ποσος καιρος ειχε περασει απο τοτε που ειχε διπλα της καποιον που την κοιτουσε στα ματια; Ηταν αρκετος. Τουλαχιστον αρκετος για αυτην. Αρχισε να προβληματιζεται. Γιατι ηταν τοσο δυσκολο να βρεθει καποιος να μοιραστει τις πολυ προσωπικες στιγμες της; Τι της ελειπε; Ηταν σχετικα ομορφη, au moins τοσο ομορφη ωστε να μην τραβαει αρνητικα βλεματα. Ειχε μια καλη παιδεια και εναν χαρακτηρα αν μη τι αλλο υποφερτο ισως και διασκεδαστικο. Και ομως στην πρωτη της σχεση τοτε που ηταν 18 χαρακτηριστηκε μετα απο κοινη ζωη τριων ετων ως ανεπαρκης, και πολυ μικρη σε σχεση με τον Μιχαλη. Στην δευτερη σχεση και μετα την παροδο 6 ετων χαρακτηριστικε πολυ απλα ως βαρος που ζοριζε τον Ιασωνα. Αμεσως μετα γνωρισε τον Παναγιωτη ο οποιος αφου της ‘γαμησε’ την ζωη για 3,5 μηνες, αφου την εκανε να νοιωθει μια υπαρξη που εδινε νοημα στην ζωη του, αφου μοιραστηκανε οτι πιο προσωπικο, αφου καταφεραν να μοιραστουν τα περασμενα 28 χρονια της ζωης τουσ μεσα απο τηλεφωνικη και δικτυακη επικοινωνια, την χαρακτηρισε πολυ απλα ως ενα λαθος το οποιο δεν καταφερε να τον παρασυρει. Το τελειωτικο χτυπημα ηρθε απο καπου που δεν το περιμενε. Απο τον Στελιο. Δεν τον ηξερε πολυ καιρο και ηταν μαλλον αυτος στον οποιο μιλουσε για τα ερωτικα και οχι μονο προβληματα της, αλλα καπως καπου καποια στιγμη τον κοιταξε διαφορετικα. Στα ματια της δεν ηταν πλεον ο ανθρωπος στον οποιο μπορουσε να εμπιστευτει τα παντα. Ηταν ο ανθρωπος που μπορουσε να εμπιστευτει τα παντα και με τον οποιο ηταν ερωτευμενη. Και περασανε ενα βραδυ μαζι. Ενα υπεροχο μαγικο βραδυ το οποιο πλεον θυμαται σαν ενα υπεροχο ονειρο. Το πρωι ομως αντι να βρει αυτον διπλα της, αντικρυσε ενα σημειωμα στο οποιο της εγραφε...

Δεν επρεπε να συμβει. Συγνωμη δικο μου το λαθος.

Τι κανει λαθος; Πως καταφερνουν αλλοι να εχουν μια φυσιολογικη σχεση οπου ο ενας νοιαζεται για τον αλλο; Τι κανει λαθος; Γιατι να ειναι τοσο δυσκολο να βρει καποιον να την αγαπησει; Τι κανει λαθος; Γιατι ειναι τοσο δυσκολο να αρεσει σε καποιον; Τι κανει λαθος; Γιατι ειναι τοσο δυσκολο να ειναι κατι παραπανω απο μια γκομενα ομορφη αλλα μεχρι εκει; Τι κανει λαθος; Γιατι να μην εχει καταφερει να κρατησει καποιο ανδρα διπλα της; Τι κανει λαθος; Τι κανει λαθος;

Αυτα σκεφτοταν οταν εβλεπε την ταινια και ηταν ετοιμη να μπηξει τα κλαμματα εκει μεσα στην αιθουσα. Εκανε μια προς τα πισω και αντικρτυσε μια κοπελα που την ειχε παρει ο υπνος. Απο διπλα της το αγορι της την κρατουσε αγκαλια. Ποσο ζηλεψε! Ποσο θα ηθελε να ειναι στην θεση της. Ποσο θα ηθελε διπλα της να ειναι ενας ανδρας στο μυαλο του οποιου θα ηταν η τελευταια σκεψη πριν κοιμηθει.

Καθε βραδυ βαζει μουσικη πριν κοιμηθει και φανταζεται οτι αυτος που επιθυμει, την αναζητα, την θελει, την αγαπαει, ειναι ερωτευμενος μαζι της. Και ομως πλεον ουτε στα ονειρα της, εκει που ειναι εντελως ελευθερη να σκεφτει οτι αυτη θελει, ακομα και εκει πλεον, αυτος που την ελκει, ουτε στα ονειρα δεν την θελει.

Δεν την σκοτωνει τιποτα περισσοτερο απο εκεινη την στιγμη που την ρωτανε... Μα καλα πως γινεται μια κοπελα σαν εσενα να μην εχει σχεση; Ας απαντησει καποιος το ερωτημα προτου ειναι πελον αργα... Καποιος.

Apesanteur