Muerta

Η Μαριαννα ειναι μονη της στον κοσμο. Δεν ειναι οτι δεν εχει συγγενεις, απλα ποτε δεν ενοιωσε ως συγγενεις οποιονδηποτε περα απο τον πατερα της την μητερα της και τον αδερφο της. Και ομως τους εχασε τοσο ανελπιστα.
Η μεγαλυτερη πρωτη ξαδερφη της θα αρραβωνιαζοταν στην Θεσσαλονικη οποτε και θα πηγαιναν οδικως ολοι μαζι επανω. Την προηγουμενη μερα ακριβως η Μαριαννα ειχε βγει εξω και ειχε πιει λιγο παραπανω απο οσο αντεχε. Συνηθως επινε μεχρι 3 ποτηρια Sabouka αλλα το προηγουμενο βραδυ ειχε πιει 5 ποτα και την ειχαν κερασει και 3 σφηνακια... Γυρνωντας το βραδυ σπιτι αφησε την εξωτερικη πορτα εντελως ανοιχτη! Ολο το βραδυ οποιοσδηποτε ηθελε να μπει στο σπιτι, δεν θα ειχε κανενα προβλημα. Αυτη η αποσεξια της ειχε ως αποτελεσμα εναν ομηρικο πρωινο καυγα σχετικα με την ανευθυνοτητα της... Καποια στιγμη απο φοβο μηπως πει τιποτα σχετικα με τους γονεις της πηγε γεματη νευρα μεσα στο δωματιο και πρωτου κλεισει ερμητικα την πορτα τους φωναξε:
- Να πατε μονοι σας. Εγω δεν ερχομαι να αναπαραστησω στο σοι την αγαπημενη οικογενεια.
Και αφησε την πορτα ετσι κλειστη μεχρι την στιγμη που ακουσε το κουδουνακι του συναγερμου... οποτε και καταλαβε οτι εφυγαν.
Μετα απο μερικες ωρες χτυπαει το τηλεφωνο της... Φανταστηκε αμεσως οτι ειναι οι γονεις της και την πηραν τηλεφωνο. Ο αριθμος ξεκινουσε απο 2410....
- Ναι;
- Καλησπερα η κυρια Πετροπουλου Μαριαννα;
- Η ιδια... ποιος ειναι;
- Απο το νοσοκομειο της Λαρισσας σας καλουμε. Οι οικογενεια σας ειχε ενα ατυχημα παρακαλω να ερθετε απο εδω.
- Ειναι καλα; Χτυπησανε;
- Δεν μπορουμε να σας πουμε απο το τηλεφωνο.
Μπηκε στο αμαξι και ξεκινησε να παει Λαρισα. Πολλοι συγγενεις με τους οποιους μιλησε στο τηλεφωνο ειχαν ηδη ξεκινησει να πανε Λαρισα... Περασε την γεφυρα Ριου- Αντιριου, περασε Αμφισσα, ανεβηκε τον Μπραλο, εφτασε Λαμια. Και ηταν ηδη πολυ κοντα στην Λαρισα. Στο μυαλο της το μονο που υπηρχε ηταν η φραση Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω...
Γιατι ειχανε τσακωθει; Γιατι να τσακωθουν για εναν τοσο χαζο λογο; Γιατι να μην τους ειχε ζητησει συγνωμη και να εληγε εκει η διαφωνια; Γιατι να αφησει την πορτα ανοιχτη; Γιατι δεν σκεφτηκε να κοιταξει απο το παραθυρο αν ειχε κλεισει την πορτα; Γιατι να πιει το τελευταιο σφηνακι που της δωσανε ενω ειχε ηδη ζαλιστει; Γιατι να πιει παραπανω ειδικα την στιγμη που ηξερε οτι θα εφευγε ταξιδι την επομενη μερα; Γιατι να εχει βγει γενικα το προηγουμενο βραδυ; Γιατι; Γιατι; Γιατι; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; Εκλαιγε... της ειχε πει η θεια της στο τηλεφωνο οτι ηταν σοβαρα αλλα οτι ειναι ζωντανοι και οι τρεις... Αλλα ειχε ενα πολυ ασχημο προαισθημα.. Την ειχαν πιασει τα κλαματα απο ωρα και προσπαθουσε να οδηγει οσο το δυνατον πιο γρηγορα να φτασει. Εκανε προσπερασεις που υπο αλλες συνθηκες δεν θα τολμουσε.
Μπαινοντας Λαρισα βγαζει ενα χαρτομαντηλο να σκουπισει τα δακρυα της για να μην την δουν στο χαλι που ηταν.
Φτανει στο νοσοκομειο παρκαρει το αμαξι οπως οπως και αρχιζει να τρεχει στουσ διαδρομους να βρει καποιον να ρωτησει. Ξαφνικα βλεπει την θεια της και απο διπλα της 2-3 συγγενεις. Κοκκαλωνει γιατι τους βλεπει ολους κοκκινους απο τα δακρυα. Αρχιζει να πηγαινει προς το μερος τους αλλα οσο πλησιαζει τοσο νοιωθει τα ποδια της να βαραινουν και το κεφαλι της παει να σπασει απο τις φωνες της μεσα στο κεφαλι... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ. Οταν φτανει κοντα τους την κοιτουσαν ολοι περιλυποι. Βρισκει το κουραγιο να ρωτησει:
- Που ειναι θελω να τους δω...
- Κοριτσακι μου, της ειπε η θεια της, να εισαι δυνατη. Οταν...
- ΘΕΙΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;
- Κοριτσακι μου οταν τους φερανε ηταν ηδη νεκροι...
Δεν θυμαται τιποτα αλλο απο μια κραυγη που την τρελανε, την κουφανε την τυφλωσε. Ουρλιαζε... ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ....Δεν ενοιωθε τιποτα αλλο απο εναν πονο ψυχικο που ηταν σαν να της σφιγγουν 2 χερια την καρδια, σαν να της ειχαν δεσει τους πνευμονες και δεν μπορουσε να ανασανει... τα ακρα της δεν τα ενοιωθε ειχε παραλυσει πανω σε χερια αλλων που προσπαθουσαν να την συνεφερουν. Καποια στιγμη ενοιωσε παγωμενο σιδερο να τρυπαει το χερι της... ηταν η βελονα απο την ηρεμιστικη ενεση. Καταφερε πριν χασει εντελως τισ αισθησεις της να ψελισει την φραση...
Γιατι να μην ειμαι και εγω στο αυτοκινητο;
Apesanteur
Η μεγαλυτερη πρωτη ξαδερφη της θα αρραβωνιαζοταν στην Θεσσαλονικη οποτε και θα πηγαιναν οδικως ολοι μαζι επανω. Την προηγουμενη μερα ακριβως η Μαριαννα ειχε βγει εξω και ειχε πιει λιγο παραπανω απο οσο αντεχε. Συνηθως επινε μεχρι 3 ποτηρια Sabouka αλλα το προηγουμενο βραδυ ειχε πιει 5 ποτα και την ειχαν κερασει και 3 σφηνακια... Γυρνωντας το βραδυ σπιτι αφησε την εξωτερικη πορτα εντελως ανοιχτη! Ολο το βραδυ οποιοσδηποτε ηθελε να μπει στο σπιτι, δεν θα ειχε κανενα προβλημα. Αυτη η αποσεξια της ειχε ως αποτελεσμα εναν ομηρικο πρωινο καυγα σχετικα με την ανευθυνοτητα της... Καποια στιγμη απο φοβο μηπως πει τιποτα σχετικα με τους γονεις της πηγε γεματη νευρα μεσα στο δωματιο και πρωτου κλεισει ερμητικα την πορτα τους φωναξε:
- Να πατε μονοι σας. Εγω δεν ερχομαι να αναπαραστησω στο σοι την αγαπημενη οικογενεια.
Και αφησε την πορτα ετσι κλειστη μεχρι την στιγμη που ακουσε το κουδουνακι του συναγερμου... οποτε και καταλαβε οτι εφυγαν.
Μετα απο μερικες ωρες χτυπαει το τηλεφωνο της... Φανταστηκε αμεσως οτι ειναι οι γονεις της και την πηραν τηλεφωνο. Ο αριθμος ξεκινουσε απο 2410....
- Ναι;
- Καλησπερα η κυρια Πετροπουλου Μαριαννα;
- Η ιδια... ποιος ειναι;
- Απο το νοσοκομειο της Λαρισσας σας καλουμε. Οι οικογενεια σας ειχε ενα ατυχημα παρακαλω να ερθετε απο εδω.
- Ειναι καλα; Χτυπησανε;
- Δεν μπορουμε να σας πουμε απο το τηλεφωνο.
Μπηκε στο αμαξι και ξεκινησε να παει Λαρισα. Πολλοι συγγενεις με τους οποιους μιλησε στο τηλεφωνο ειχαν ηδη ξεκινησει να πανε Λαρισα... Περασε την γεφυρα Ριου- Αντιριου, περασε Αμφισσα, ανεβηκε τον Μπραλο, εφτασε Λαμια. Και ηταν ηδη πολυ κοντα στην Λαρισα. Στο μυαλο της το μονο που υπηρχε ηταν η φραση Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω, Θεε μου να τους προλαβω...
Γιατι ειχανε τσακωθει; Γιατι να τσακωθουν για εναν τοσο χαζο λογο; Γιατι να μην τους ειχε ζητησει συγνωμη και να εληγε εκει η διαφωνια; Γιατι να αφησει την πορτα ανοιχτη; Γιατι δεν σκεφτηκε να κοιταξει απο το παραθυρο αν ειχε κλεισει την πορτα; Γιατι να πιει το τελευταιο σφηνακι που της δωσανε ενω ειχε ηδη ζαλιστει; Γιατι να πιει παραπανω ειδικα την στιγμη που ηξερε οτι θα εφευγε ταξιδι την επομενη μερα; Γιατι να εχει βγει γενικα το προηγουμενο βραδυ; Γιατι; Γιατι; Γιατι; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; Εκλαιγε... της ειχε πει η θεια της στο τηλεφωνο οτι ηταν σοβαρα αλλα οτι ειναι ζωντανοι και οι τρεις... Αλλα ειχε ενα πολυ ασχημο προαισθημα.. Την ειχαν πιασει τα κλαματα απο ωρα και προσπαθουσε να οδηγει οσο το δυνατον πιο γρηγορα να φτασει. Εκανε προσπερασεις που υπο αλλες συνθηκες δεν θα τολμουσε.
Μπαινοντας Λαρισα βγαζει ενα χαρτομαντηλο να σκουπισει τα δακρυα της για να μην την δουν στο χαλι που ηταν.
Φτανει στο νοσοκομειο παρκαρει το αμαξι οπως οπως και αρχιζει να τρεχει στουσ διαδρομους να βρει καποιον να ρωτησει. Ξαφνικα βλεπει την θεια της και απο διπλα της 2-3 συγγενεις. Κοκκαλωνει γιατι τους βλεπει ολους κοκκινους απο τα δακρυα. Αρχιζει να πηγαινει προς το μερος τους αλλα οσο πλησιαζει τοσο νοιωθει τα ποδια της να βαραινουν και το κεφαλι της παει να σπασει απο τις φωνες της μεσα στο κεφαλι... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΑΝ. Οταν φτανει κοντα τους την κοιτουσαν ολοι περιλυποι. Βρισκει το κουραγιο να ρωτησει:
- Που ειναι θελω να τους δω...
- Κοριτσακι μου, της ειπε η θεια της, να εισαι δυνατη. Οταν...
- ΘΕΙΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;
- Κοριτσακι μου οταν τους φερανε ηταν ηδη νεκροι...
Δεν θυμαται τιποτα αλλο απο μια κραυγη που την τρελανε, την κουφανε την τυφλωσε. Ουρλιαζε... ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ....Δεν ενοιωθε τιποτα αλλο απο εναν πονο ψυχικο που ηταν σαν να της σφιγγουν 2 χερια την καρδια, σαν να της ειχαν δεσει τους πνευμονες και δεν μπορουσε να ανασανει... τα ακρα της δεν τα ενοιωθε ειχε παραλυσει πανω σε χερια αλλων που προσπαθουσαν να την συνεφερουν. Καποια στιγμη ενοιωσε παγωμενο σιδερο να τρυπαει το χερι της... ηταν η βελονα απο την ηρεμιστικη ενεση. Καταφερε πριν χασει εντελως τισ αισθησεις της να ψελισει την φραση...
Γιατι να μην ειμαι και εγω στο αυτοκινητο;
Apesanteur


0 Comments:
Post a Comment
<< Home