28 Ιουνιου 2007
Μετα απο καθε δυσκολη φαση στη ζωη μου, οπως τοτε που ημουν σε φαση χωρισμου, καταφευγω στο Ιντερνετ, σε forum, σε οποιαδηποτε μορφη chat. Δεν ξερω τι ακριβως ψαχνω. Η απο τι ακριβως προσπαθω να ξεφυγω. Μαλλον το να περασω καλα μεσα στην ανωνυμια... Αυτο στο Νετ ειναι το πιο ευκολο πραγμα. Αρκει να μην ξεπερασεις τα ορια. Αρκει να μην εχεις λαθος κριση...
Μπηκα μετα απο 3 χρονια σχεδον...και πετυχα καποιους με τους οποιους μιλουσα και πιο παλια. Δεν μου πηρε πολυ να ενσωματωθω. Αλλωστε αφηνα να περναει αυτο το προφιλ της διαθεσιμης αιθεριας υπαρξης. Ηταν η πρωτη φορα που μπηκα σε chat και δεν ημουν δεσμευμενη με καποιον... για να μην πω δεσμια καποιου... Οποτε και αυτη τη φορα δεν ειχα προβλημα να φλερταρω ακαταπαυστα, δεν εδινα λογαριασμο σε κανενα.
Μια Κυριακη μεσημερακι εχω καθησει μπροστα στον υπολογιστη και εχω λιωσει κανοντας chat οταν αρχισε να μου μιλαει ο Bombay...
- epeidh se sumpathisa ligo apo auto pou eida na milas edw mesa, ithela na sou pw oti prepei na prosexeis ti les kai se poion...
- ti ennoeis???
- ennow oti exei kukloforisei brwma oti o Gataros tha erthei ekei pou eisai gia na se gamisei...kai oti kai kala esi ton goustareis.
Δεν μου εκανε εντυπωση το περιεχομενο αυτων που μου ελεγε... οταν εισαι σε chat απο το 1998 ξερεις οτι αυτα ειναι καθημερινα φαινομενα. Αυτο που ηταν αξιολογο ηταν που ηρθε αυτος ο τυπος να με προειδοποιησει για να προσεχω. Με ιντριγκαρισε δεν μπορω να πω... Αρχισαμε να μιλαμε ολο και περισσοτερο. Ποτε δεν μου ζητησε msn η τηλεφωνο η εστω μια φωτογραφια. Μιλαγαμε καθε μερα το λιγοτερο δυο ωρες...καποιες φορες επι 10 ωρες σερι...
Περναγαν οι μηνες...ηδη μιλαγαμε 4,5 μηνες και ποτε δεν ειχαμε δει ο ενας πως ειναι ο αλλος. Συζητουσαμε τα παντα και κυριως αρχισαμε να νοιωθουμε... Προσωπικα ξερω οτι τον ειχα ερωτευτει. Και ο Bombay ελεγε οτι ειναι καψουρης αλλα εγω δεν θα μπορουσα να εχω εγγυησεις. Δεν τις ηθελα κιολας... μου αρκουσε αυτο που μου εδινε. Οσο περνουσε ο καιρος βεβαιως ηθελε ολο και περισσοτερα, αλλα κρατουσα τον εαυτο μου απο τις πολλες πολλες σκεψεις. Να μην ξεφευγει...
Το καλοκαιρι πλησιαζε και επιτελους θα βρισκομασταν. Ο ενας δεν ειχε εικονα του αλλου. Ειχαμε αποφασισει να μην ανταλαξουμε καμια φωτογραφια. Ραντεβου στο σπιτι μου στο Μαρουσι στις 21.30. Ειχα αρχισει να ετοιμαζομαι απο παρα πολυ νωρις.
Ειχα μαγειρεψει ηδη γλυκοξινο κοτοπουλο. Η ωρα 21.33 χτυπαει το κουδουνι. Ιδρωνω την ιδια στιγμη...
Πεταγομαι απο τον καναπε και απανταω στο θυροτηλεφωνο...
- Ναι?
- Εγω ειμαι...
- Περασανε για τον ερανο. Δωσαμε!
...και κλεινω το θυροτηλεφωνο. Παταω σχεδον αμεσως το κουμπι και ανοιγει η πορτα. Γιατι ειχα κανει αυτη τη πλακα? Δεν προλαβαινα να σκεφτομαι. Πηγα μια γρηγορα στο μπανιο και κοιταχτηκα γρηγορα στον καθρεφτη. Μετα επεστραψα στην πορτα και ανοιξα....
Ειχε προλαβει να ανεβει...Ηταν πολυ ψηλος και σωματωδης με καταπρασινα μεγαλα ματια. Πρεπει να εμεινα κοκκαλο εκεινη τη στιγμη. Η φωνη την οποια αποζητουσα καθε βραδυ σχεδον, τα λογια του που διαβαζα καθε φορα στο Νετ και αλλοτε με καναν να γελαω, αλλες να δακρυζω και αλλες να ερεθιζομαι και να καυλωνω, απεκτησαν μορφη.
- Περασε... του ειπα
- Ευχαριστω
Καθησαμε στον καναπε και τοτε ...
- Ωστε εσυ εισαι ο Bombay
- Ναι ...
Φαγαμε στο τραπεζι μιλωντας για το Ιντερνετ, για τις δουλειες μας, για τα παντα. Καθησαμε μετα στον καναπε κρατωντας απο ενα ποτηρι Gin χωρις να μιλαμε. Ξαφνικα ηρθε κοντα μου, διπλα μου και ολο μου το σωμα χτυπουσε σαν μια τεραστια καρδια.
- Ξερεις ποσο καιρο το περιμενα να καθομαστε ετσι διπλα διπλα?
- Φανταζομαι οσο και εγω...
Αφηνει το τσιγαρο στο τασακι και ακουμπαει το ποτηρι του στο τραπεζακι. Γυρναει με κοιταει βαθια στα ματια και με μια κινηση τραβαει πισω τα μαλλια μου. Αρχιζει να με φιλαει στο λαιμο και εγω λιωνω....
[...]
Περασαμε 15 υπεροχες μερες μαζι. Βγηκαμε ελαχιστα απο το σπιτι. Μαγειρευαμε, βλεπαμε ταινιες, καναμε ερωτα, πιναμε. Ηταν υπεροχα. Εφυγε ομως...και εγω πρεπει να βρω τροπο να ζω με λιγοτερα.
Ivresse
