Το ανικανοποίητο..

Πέρασε τόσος καιρός και ακόμα μαλακίζομαι. Την πάτησα την πρώτη φορα και νομίζω ότι την πάτησα και τώρα. Τότε έφαγα μία χυλόπιτα από εδώ έως την Αυστραλία και κατάφερα να το ξεπεράσω σαν κυρία. Με έτρωγε να δώ τι έγινε τότε και έστειλα μήνυμα. Η απάντηση ότι πολύ απλά ήταν πολυ ερωτευμένος και δεν μπορούσε να το διαχειριστεί. Να γελάσω τώρα ή μετά? Τουλάχιστον έδωσε κάποια εξήγηση. Εστω κι'αν είμαι σχεδόν σίγουρη ότι αυτό ηταν μια δικαιολογία. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά νομίζω ότι ο τρόπος ζωής που έχει διαλέξει είναι ενός εργένη που περνάει καλά. Δεν τον ενδιαφέρει να κάνει οικογένεια και ίσως είδε ότι με εμένα δεν έβγαινε πουθενά τότε. Οχι οτι εγώ τότε ήθελα οικογένεια και γάμους. Αλλα ίσως ήταν ξεκάθαρο ότι δεν ήθελα ξεπέτα και γεια σας. Οτι αν εμπλεκόμουν σε κάτι θα ήταν σε σχέση και φυσικά αποκλειστική. Είμαστε διαφορετικοί. Οτι δημιουργήθηκε ήταν αυτό για το οποίο με κατηγορούσε κάποτε και τελικά αυτός ένοιωθε έτσι. Οτι είναι μια μαγεία που βγάζει το Ιντερνετ και τπτ παραπάνω και όταν έρθει η ώρα της κρίσης θα κάνω πίσωκαι θα κολώσω... Πόσο αστείο μου φαίνεται τώρα που το σκέφτομαι.. Ποιος κόλωσε? Ποιός φοβήθηκε? Ποιος ήταν μόνο λόγια? Ποιός αποδείχτηκε ανεπαρκής? Οχι ότι έπρεπε με το ζόρι να του αρέσω. Σε καμία περίπτωση. Για άλλη μια φορά λοιπόν προσπάθησα να είμαι ανώτερη να ξεπεράσω τα όποια ποταπά συναισθήματα είχα και να κάνω την κατασταλαγμένη γκόμενα που διέγραψε και συγχώρεσε το παρελθόν. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ξέχασα. Τα θυμόμουν όλα και τα μεγάλα και παχειά λόγια αλλά και τις πράξεις.. τις επιπόλαιες. Μετά από τόσα χρονια ξαναμιλήσαμε και στην αρχή πήγα να την πατήσω και παλι να εξαπατηθώ.Αλλά με ξύπνησε. Λίγο αυτός με αυτά που έλεγε λίγο και η ίδια η πραγματικότητα. Τέσπα. Δεν ξέρω αν ήταν πάντα έτσι και απλά δεν το έβλεπα αλλά πραγματικά αυτο το πρόσωπο που είδα τώρα δεν έχει και πολύ σχέση με το πρόσωπο που είχα γνωρίσει τότε. Ισως τώρα έλειπε το πεπλο του gens premier το οποιο πιθανως φορουσε τότε λόγω του φλερτ που υπήρχε...  Ουφ πολύ θα ήθελα να είμαι λιγότερο ευαίσθητη. Να μην τα υπολογίζω όλα τόσο.   Να άφηνα τον άνεμο να με πάει όπου θέλει.. Μη ξεχάσω να αναφέρω ότ σε κάποια φάση με χαρακτήρισε 'ανεκπλήρωτο έρωτα.....' Ω Θεε μου.. πόσα κιλά κοροιδίας μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος?

Ivresse